මගේ සිඟිති දියණියත් , අපේ ලෝකයත් .If you have a weak heart please DO NOT read!

               සවස් වන්නට ප්‍රථම පුංචි දෝණියා නහවා හොඳින් ඇගේ කොන්ඩයද පිස දැමුවේ රෑ වන විට පිණි වැටි ඇය යලි අසනීප විය හැකි නිසාවෙනි .මීට දෙදිනකට ඉහතීද දෝණි  රෑ වන විට ගොරෝද්දේ අදිමින් අපහසුවෙන් නිදන්නට විය.



" සුදු මැණික..... , අපි මොනාද ඇඳන් යන්නේ පැටියෝ ? "


"මෙන්න මේ රෝස පාට ගවුම ." ඒ වන විට මා අත තිබු ගවුම පෙන්වමින් ඈ කීවා ය .


 ඇයට ඒ ගවුම අන්දවා මා කුස්සියට ගියේ ඉතුරුව ඇති යමක් ඇත්නම් සතෙකුට කන්නට පහල ඇති බංකුවෙන් තැබීමටය.


මා කාමරයට විත් ඇඳුම් ඇඳ  නැවත සාලයට එන විට ඈ සතුටින් අපි දැන්ම යනවාදැයි ? මෙන් බලා ඉඳ හුරතල් වෙමින් මා සමීපයට ආ වාය ..

මා ඇයවද වඩාගෙන ඉතුරු අඩුම කුඩුම ටිකද එක් අතකින් ගෙන දොරගුළුද දා නිවසින් පිට විය.


යන්තමින් කරුවල වැටීගෙන එයි , ඒත් සමගම දැල්වීමට පටන් ගන්නා වෙසක් කූඩු දකින දෝණි

" ආන් බලන්න තාත්ති අර " යැයි සිඟිති අත දිගු කරමින් ලස්සන කූඩුවක් දකින විටම  මට පෙන්වයි .

" හ්ම්ම්ම් "  රථයේ වේගය තවත් ටිකක් අඩු කර  මාද ඒ දෙස බලයි .


කෙමෙන් කෙමෙන් වෙසක් කලාපය ඇති පෙදෙසට අප ඇතුළු විය , තද බදය අස්සෙන් ඉඩක් ඇති තැනක රථය නැවැත්වූ මා පුංචි දෝණිය සමග මහ වීදිය දෙසට ඇවිද ගියෙමු.


රෝස පැහැ ගවුමකින් සැරසුන මගේ පුංචි කිරිල්ලිය  ටික දුරක් යන විට තාත්ති වඩා යැයි කියමින් මා උරයට පැන්නාය ..


 අද මගේ කුරුළු පැටියා ඉතාම සතුටිනි , මග දෙපස  ඕනෑකමින් බලමින් සෑම දෙයකම රසය විඳගනිමින් තාත්ති තාත්ති යැයි කියමින් ඉගිලෙන්නට තරම් මිහිරකින් ඈ තනි  වෙයි.


නැවත " තාත්ති අර " යැයි ඈත ඇති යමක් පෙන්වයි ..

"  තාත්ති තාත්ති අරක කොහොමද කරන්නේ " ... තවත් ප්‍රශ්නයකි


ඕක රත්තරන් මෙහෙමනේ ...... කියමින් මා  එය ඇයට තේරෙන ලෙස විස්තර කරයි


මේ ගෙවෙන්නේ ඇගේ තේරුමින් ගෙවෙන දෙවන හෝ තෙවන වෙසක් උත්සවයයි , ගිය අවුරුද්දට වඩා මේවර වැඩි මිහිරක් ලබන්නේ, ප්‍රශ්න ගොඩාක් ඇසෙන්නේ එහෙයිනි .


" පුතාට බොම්බයි මොටයි අරන් දෙන්නද තාත්ති ...? "



ඒත් සමග මාද මගේ පුංචි කාලයට දිව ගොසිනි ..තාත්ත සමග බයිසිකලේ වෙසක් බලන්නට
ආ හැටි ....

තාත්තගේ අතේ එල්ලෙමින් සෙනග මැද්දේ අතරමන් වේයැයි බියෙන් තව තවත් ඔහුට තුරුළු
වූ අන්දම ......




  " හා තාත්ති " යැයි මගේ පුංචි කුරුළු පැටියා කියන තෙක්ම ඒ සිහිනෙන් මා අවදි වූයේ නැත .

" මගේ දෝණිම ගන්නවද තාත්ති සල්ලි  දෙන්නම් ? හා......ද ? " පර්ස් එකෙන් මුදල් ගත් මා ඈ අත තැබීය ..


ලොකු බැලුම් බෝලයක් තරම වූ බොම්බයි මොටයි ගුලියක් අතැතිව ඈ දිව ආවාය ..

මටද විටින් විට සිඟිති අතින් කෑල්ල කෑල්ල කඩා කවමින් මගේ උරය අනික් අතින් බදා ගනිමින්, වෙසක් කූඩු බලමින්, සිනා සෙමින් අපමණ සැහැල්ලුවකට මා පත් කරමින් ඈ හිඳියි..


" ඉන්නකෝ අපි තොරණ පැත්තට යමු මොනවා හරි කාල , මන් පුතාට තොරණ පෙන්නන්නම්.  හා......ද සුදු මැණික ? "


" හා තාත්ති .." මගේ උරයට හිස තබා නිදා හුන් ඇය පවසයි ..



රාත්‍රී ආහාර ගැනීමෙන් පසු අයිස් ක්‍රීම් එකක්ද අරන් දී ( ඔව් ඔව් හොඳ නැහැ කියල දන්නවා ඒ උනාට ඉල්ලද්දී නොදී ඉන්න පුලුවන්ද ) තොරණ දෙසට මාත් දෝණියත් ඇවිද ගියාය ..


" අනේ තාත්ති තව ලඟට යන් "
" ඒක හරි ෂෝයි "

තොරණෙ විස්තර ප්‍රචාරක කුටිය අසලට මා ගියේ එහි හුන් කවි කියන ඈයන්ද පෙන්වීමේ අරමුණෙනි .

ඒ දසුන දෝණිගේ හිත තදින්ම සොරා ගෙන තිබිණි ..

" ඇයි තාත්ති එයාල කවි කියන්නේ ? "

 " තොරණ බලන්න එන අයට පින් සිද්ද වෙන්නනේ රත්තරන් "


එක් එක් පුද්ගලයන් එන, යන  සැටිත් , කිවිඳියන් කවි කරන සැටිත් , රබාන වයමින් විරිඳු කියන සැටිත් ඈ අසාවෙන් බලා හිඳිනා නිසා මා ඇය බිමින් තැබුවේය .

ටික වෙලාවක් බලා සිටි  ඈ විරිඳු කියන මහතෙකු ලගට ගොස්


" මාමේ මාමේ, මේ දහය ( මා බොම්බයි මොටයි ගැනීමට දුන් මුදලින් ඉතුරුව ඇයට ලැබුණු මුදල් ) ඇති වෙයිද දිව්‍ය ලෝකේ ඉන්න මගේ චූටි  අම්මිට පින් සිද්ද වෙන්න කවියක් කියන්න ? " යැයි ඇසුවාය ..


එතැන සිටි සියල්ලන්ටද කර කියා ගත නොහැකි විය ..


ඒ වදනින් එතෙක් වේලා ඒ දෙස බලා  සිටි මගේ ඇසින් කඳුළු කැට කඩා වැටෙන්නට විය ..



පුංචි මැණිකව වඩා ගත් මා එතනින් පිට විය ...ටික වේලාවකින් මුළු පළාතම දෙවනත් කරවමින්

මෙන්න මේ කවිය ඇසුනි ...

රෝස මලක හැඩට ගුණැති සමන් මලක් පිපුණා
මාමේ මාමේ කවි කියන්න ලොකුද මුදල ඕනා ?
දිවිය ලෝකේ ගිය මෑණිට සෙත් පතන්න ඈ මෙහි අද ආව
පුංචි මලේ කඳුළු ඉනුවා නුඹේ ඒ හඬ ඇසිලා!

ඇතිවූ  දුක නිසා දෝණිය තුරුළු කරන් හැඬු මා හට එතැන් සිට පුරා පැයක් පමණ යන තෙක් මගේ පුංචි රෝස මලත් ,සමන් මලත් වෙනුවෙන් ගැයූ කවි සිහිනයක් මෙන් අදද අමතකව ගොසිනි .. 

මට අමතකව ගිය, අප වෙනුවෙන් ගැයුණු ඒ  කවියක් මෙහි ලියා තබනට ඔබට හැකි වේද ?

හා පැට්ටගෙ ආදරේ... ( You fucked your honey bunny )

ඔන්න එක මත් එක කාලෙක පුංචි හා පවුලක් හිටියා .
 මේ පවුලේ අම්මටයි තාත්තටයි ටික දවසක් යද්දී ලස්සන
හා පැන්චෙක් හම්බුණා .







       මේ හා පැංචා ටිකෙන් ටික තමන්ගේ ඉලන්දාරි වයසට ආව.හා පැංචා පොඩි කාලේ ඉඳන්ම ටිකක් වෙනස්.ඒ කියන්නේ හිතන පතන විදිහ එහෙම ඩිංගක් වෙනස්, ගුල් හාරණ එක තමයි මෙයාගේ විනෝදාංශය හා එකම දේ කරන.තාත්ති හාවයි , අම්මි හාවයි මොන තරම් කීවත් අහන්නේ නැහැ , ගුල් හාරණ එකමයි කරන්නේ.මෙයා තීරණය කරා තරුණ වයසත් එක්ක ගෙදරින් පිට වෙලා තනියම ජීවිත් වෙන්න .







ඉතින් මේකට මෙයා තෝර ගත්තේ තමන්ගේ දුරින් ඥාති වෙන හාව මාමෙක්ගේ ගෙදරක්.එහෙ හාව මාමයි , එයාගේ නෝනයි තමයි ජීවත් උනේ,










අපේ හා පැංචා මෙහේ නැවතිලා ටික දවසක් හිටිය.
ඒත් හා පැංචා කරන්නේ හා ගතිය නිසා ගුල් හාරන එක.
හා මාම උදේම වැඩට යනවා.














 අක්කා  තමයි ගෙදර වැඩ පල කරගෙන ඉන්නේ( මාමගේ නෝනා අක්කා උනේ ඇයි කියල අහන්න එපා , මන් දන්නෙත් නැහැ ).












       ඔහොම ටික දවසක් යද්දී හා අක්කා පොඩි පොඩි උසුළු විසුළු එහෙම කරන්න ගත්තා හා පැන්චට.ඒ කියන්නේ උදේට මිදුල අතු ගගා ඉද්දි කකුල පාගනවා වගේ දේවල්.ඒත් මේ හා පැන්චට තේරුමක් නැහැ.

මේ එක එක ඉඟි බිඟි මේ හා පැන්චට තේරුණේම  නැහැ ,අක්කා කොච්චර උත්සාහ කරත් හා පැන්චා නෙවේ කැමති උනේ වැඩේට .එක දිගටම එයා එයාගේ පාඩුවේ ගුලක් හාරනවා ... .













ඔන්න ඊළඟ දවසේ උනේ හිතුවෙවත් නැති දෙයක් ගෙදර. හා මාම ගෙදර ආවම අක්කා කියලනේ මෙහෙම ..

" හා පැංචාව ගෙදර තියාගන්න බැහැ , එයා මට කරදර කරනවා ඔයා ගෙදර නැති වෙලාවට " කියල ..හා මාමට හිතා ගන්නත් බැහැ මේ දේ,
මොකද හා පැංචා හරි හොඳ ගුණකරුක ළමයෙක්











 නමුත් තමන්ගේ නෝනගේ පෙරැත්ත කිරීම එන්න එන්න වැඩි උනා...
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>













මේ දේ නිසා හා පැන්චගේ වීසා කැන්සල් උනා.












හා පැන්චට නොසෑහෙන්න දුකයි මේ වෙච්ච දේට ...එත් මොනවා කරන්නද  









හා පැන්චා කලේ අර හාරගෙන හාරගෙන  යන ගුල දිගටම හාරාගෙන ගියා .ගිහින් අනික් පැත්තෙන් මතු උනා .බොහොම ලස්සන පරිසරයක් .




ලස්සන විලක් කිට්ටුව තැනකින් තමයි මේ හා පැංචා මතු උනේ .ගොඩක් ලස්සනට
මල් එහෙම පිපිලා මේ විල කිට්ටුව .හා පැංචා තීරණය කරා මෙතන නවතින්න .

ඔහොම කාලයක් යද්දී ලස්සන ගෙඹි ගෑල්ලමයෙක් මෙයාට මුණ ගැහුණා.කතා බස් කර කර කාලයක් ගත වෙද්දී මේ දෙන්න අතර මෙව්වා එකක් ඇති උනා.










හා පැංචා හා ගුලේ , ගෙඹි පැටික්කි පොකුණේ .මේ දෙන්නා අතර තිබුණ මෙව්වා එක නිසා ඉතින් මෙයාල විල අද්දරට ඇවිත් හම්බෙනවා .ඔහොම ඔහොම කාලයක් ගියා.හා පැට්ට පුදුම ආදරෙයි මේ ගෙඹි පැන්චිට .නිතරම එයාට පරිස්සමෙන් ඉන්න කියල කියනවා .ආරක්ෂා කරනවා.




මෙව්වා එක නැගල ගිය නිසා දෙන්නට දෙන්න නොදැක ඉන්න බැහැ දැන් .ගෙඹි පැටික්කිත් පණ ඇරලා හා පැන්චට .









ඒත් හා පැංචා හා ගුලේ , ගෙඹි පැටික්කි විලේ, ආදරේ හිතේ.





            ඒ නිසාම දෙන්නා තීරණය කරා පොඩි නූලකින් එක්කෙනෙක්ගේ කකුලක්
බඳින්න , නූලේ අනික් කෙලවර අනික් කෙනාගේ කකුලේ බඳිනවා.මේක ගෙඹි පැන්චිගේ අදහසක්. මොකද ගෙඹි පැන්චි කැමති උනෙම නැහැ හා පැටියගේ ගෙදර නවතින්න පොඩි පොඩි අපහසුකම් තිබ්බත්.ගෙඹි පැංචි කෑ ගහල අඬල , අනිත් අයට බොරු කියල , රට පටලලා තමන්ගේ හිතේ තියෙන දේම ඉෂ්ට කරගත්ත.


              කොහොම හරි මේ දේටත් කැමති කරගත්ත හා පැටියව.හා පැටිය මොන තරම් එපා කිව්වත් කැමති කරගත්ත.

         හා පැන්චට ගෙඹි පැටික්කිව මතක් උනොත් එක පාරක් නූලෙන් අදිනවා .ගෙඹි පැන්චිට හා පැට්ටව මතක් උනොත් එක පාරක් නූලෙන් අදිනවා.ඔහොම තමයි අදහස් හුවමාරු කරගත්තේ ...





         දවසක් මෙයාල විල අද්දර ආදරෙන් ඉද්දි ඈත අහසේ ගොදුරු හොය හොයා හිටපු මෙන්න මෙයා දැක්ක.

         හෙමීට අවස්තාව එනකම් මෙයා බලන් හිටිය .හා පැංචා ටිකක් එහෙට මෙහෙට වෙනකම් ඉඳල ,මේ උකුසු තඩියා කරපු වැඩේ පැනපු ගමන් ගෙඹි පැන්චිව අල්ල ගත්තා හොදට රසට ගෙඹි පැටික්කිව කන්න පුළුවන් නිසා .අනික ඇහැට කනට පේන්න මේ ගෙඹි පැංචි හිටියනේ.




              ඔන්න දැන් උකුස්ස අල්ලන් යනවා ගෙඹි පැන්චිව .ගෙඹි පැන්චිට ඒත් තේරුමක් නැහැ .මෙයා ටිකක් මෝඩයි.හා පැංචා කියපු කිසිම දෙයක් ඇහුවේ නැහැනේ .


         මේ අතරේ මේ කිසිම දෙයක් නොදැන ඉන්න අපේ හා පැන්චවත්, ගෙඹි පැන්චිට ආදරේ නාමෙන් බැඳලා තිබුන නූල නිසා ඇදී ඇදී යන්න ගත්තා.දැන් පරක්කු වැඩි , බැමි හොදටම තද වෙලා ඉවරයි මේ වෙද්දී .ලේසියෙන් ගැලවෙන්නේ නැහැ දැන්.








          ඔහොම ඇදිල ගිහින් දෙන්නගෙම ජීවිත විනාස උනා, අපේ අහිංසක හා පැන්චවත් ගෙඹි පැටික්කි පස්සෙන්ම ඇදිල ගියා මරු තුරුලට.

ඉතුරු උනේ ආදරේ නාමෙන් බැඳලා තිබුණු නූල් කෑල්ල විතරයි...!




ප.ලි. දවසක් මම ගොඩක් දුකින් ඉද්දි තමයි මේ කතාව මට මගේ යාලුවෙක් කියලා දුන්නේ හිත හදන්න .මම පැය ගාණක් එදා ............

          ඒ වෙද්දී මට වයස අවුරුදු 2X ගාණක් ..ජීවිතේ සමහර සිද්ධි වලදී අපි නොදැනුවත්වම පුංචි ළමයි වගේ හිතින් වැටෙනවා ..ඕනේ අයියෙක් එදාට වැටෙනවා ..එහෙම වැටුණ වෙලාවට , වැටුණ දාකම බලන්න ඕනේ ඕනේ රඟේ ..මම මෙතන කිව්වට වැඩක් නැහැ ..


                 ජීවිතේ අපි ඒ ඒ වයසේදී සමාජයේ පවතින රාමුව එක්ක යන්නම ඕනේ .පමණට වඩා හිත හොඳ මිනිහෙක් වෙන්න එපා ..සීමාව පැන්නහමවත් තව තව ඒ මත්තේ යන්න එපා ..අත අරින්න. ඕනේ කෙනෙක්ට ඕනේ දෙයක් කරගන්න ඉඩ දීලා ..නැත්නම් අනිවාර්යේම්ම මරු තුරුලට යනවා යනවාමායි කිසිම තේරුමක් නැති හිස් දේවල් නිසා .. කොච්චර උත්සාහ කරත් ගැලවෙන්න බැහැ බැමි තද වෙලා තිබ්බොත් .


              අඩුම තරමේ වැදගැම්මක් ඇති දේකට නහින්න හරි ජීවිතේ රැක ගන්න .නිෂ්ඵල දේවල් වලට බැඳෙන්න එපා ...මෝඩ ගෙම්බියෝන්ගේ හරක් වැඩ නිසා විහින් නැහිලා වැඩක් නැහැ ..!





           සීමාව පැන්නහමවත් තව තව ඒ මත්තේ යන්න එපා ..අත අරින්න. ඕනේ කෙනෙක්ට ඕනේ දෙයක් කරගන්න ඉඩ දීලා ..නැත්නම් අනිවාර්යේම්ම මරු තුරුලට යනවා යනවාමායි කිසිම තේරුමක් නැති හිස් දේවල් නිසා .. කොච්චර උත්සාහ කරත්/ දැනගෙන හිටියත් ගැලවෙන්න බැහැ බැමි තද වෙලා තිබ්බොත් .අඩුම තරමේ වැදගැම්මක් ඇති දේකට නහින්න හරි ජීවිතේ රැක ගන්න .

යම ලොවට අධිපති යම රජ|.A horror story.

         යම රජු හමුවීමට ගිය අයෙකු නැවත ආ බවක් අප අසා නැත , එබැවින් ඔහු පිලිබඳ අප දන්නා කරුණුද ස්වල්පයය .එමෙන්ම අවිනිශ්චිතය .

                  මනු ලොව සාමාන්‍ය පිළිගැනීම නම් ඔහු බලය , ශක්තිය අතින් අන් කිසිවෙකුට වඩා ඉදිරියෙන් ඇත .ඉන් පෙනී යන්නේ ඔහු අන් කිසිවෙකුට වඩා ශක්තිමත් බවයි . යමයා වාගේ ශක්තිමත් යැයි පවසන්නේ ඒ නිසාය .

             යම රජු පිළිබඳ සංකල්පය භාරතීය සමාජය තුල මුල් බැස ගෙන පැවතියේ බුධ්ධෝත්පාදයටත් පෙර සිටයි. ඔහු පොළොවෙන් යට පාතාල ලෝකයට අධිපතියාය . මෙම පාතාල ලෝකය අපාය යැයි ඇදහු පැරැණියෝ ඔහු අපායට අධිපති රජු ලෙස සැලකුහ. එහෙත් පසුව පිළිගත් මතය වූයේ ඔහු අපායට පමණක් නොව
මෙලොවින් එහා පරලොවටම අධිපති හෙවත් මෙලොවින් පිටවන ප්‍රාණකාරයන් කෙරෙහි යම් යම් තීරණයන් ගැනීමේ හැකියාව ඇති පුද්ගලයෙකු බවය .


          කෙසේ හෝ වේවා යම රජුගේ නිත්‍ය වාසස්ථානය නම් පාතාල ලෝකයයි. නරකාදිය , අපාය යන නම් වලින්ද එය හැඳින්වෙයි .අපායේ පවතිනා දුෂ්කර තත්වය පිළිබඳව වෛදික ග්‍රන්ථ වලද , විෂ්ණු පුරාණයේද සවිස්තරව කරුණු දැක්වෙයි . අර්ථවේදය පවසන පරිදි නම් මිය යන්නවුන් කෙලිම්ම අපාගතව දුක් විදිනු ලැබේ. එහෙත් බුද්ද දේශනාව අනුව මිය යන සියල්ලන්ම අපාගත වන්නේ නැත .

           අපායේ උපත උපත ලැබීමට හේතුවන කර්මයන් ගැනත් , එවන් අපායවල් රාශියක් ගැනත් පුරාණ ග්‍රන්ථ රැසක දැක්වේ . ක්‍රිස්තියානි ධර්මය අනුවද පාපීන් සදා කල් දුක්විඳින අපායක් ඇත , එසේම සියලු ආගම් වලද මෙවැන්නක් ගැන සඳහනක් ඇත.

මෙය පරිවර්තනයක් බව සලකන්න , ගව්රවය මුල් සටහන් හිමි කරු සතුය .

                යම රජ අපායට පමණක් නොව මරණයටද අධිපතියාය .එබැවින් ඔහු සමහර විටක මාරයා වශයෙන්ද හැඳින්වේ. සිදුහත් කුමරු බුද්ධත්වයට පත් වන අවස්ථාවේ වසවර්ති නමින් පැමිණියේද මොහුමය .යම රජුගේ වාසබවන හෙවත් බලකොටුව පිහිටා ඇත්තේ වේතරණී නම් අපාය සමීපයෙහි ඇති උස්සද නිරයේය . අපායේ අධිපති යම රජු වුවත් ඔහුගේ සියලු අණ ක්‍රියාත්මය කරන්නේත් , අපාය පාලනය කරන්නෙත් යම ධූතයන්ද, චර පුරුෂයන්ය . යම රජු විසින් පණවන සියලු දඩුවම් අපාගත සත්වයන්ට පමුණුවන්නේ යම ධූතයන් චර පුරුෂයන්ය , ඔවුහු යම රජුගේ සිතැඟි පරිදි ඕපපාතිකව උපදින සත්වයන් විශේෂයෙකි . යම් රජු ප්‍රදානය කරණ සියලු බල ඔවුනට සතුය .

                ඔවුන්ගේ ස්වරූපය ඉතා භයන්කරය , ඇතැමෙක් මුල් වර දිටීමෙන් සිහි සුන් වීමට වුවත් හැකිය .ඔවුන් අපාගත වූවන් ලෝදිය හැළියක දා තම්බන බව ජෛන ග්‍රන්ථ වල සදහන් වෙයි .

                     අපායෙහි කාර්ය භාරය කිසි සේත් සුළු පටු නොවේ .යම රජු කොතරම් බලවන්ත වුවත් හිතු මනාපයට දඩුවම් දීමක් එහි නැත .මිය යන්නවුන් හෙවත් අපාගත වූවන් මනුලොවදී කරණු ලැබූ සියලු කුශලාකුශල කර්ම අනුව දඩුවම් පැමිණවීමට  යම රජු නියම කරයි. මෙම කර්මයන් පිලිබඳ සටහන් අග්‍රසන්ධානි නම් යම රජුගේ කාර්ය භාරය සටහන් කරන පොතෙහි , චිත්‍රගුප්ත විසින් ලියනු ලබයි . චිත්‍රගුප්ත යනු යම රජු වෙනුවෙන් සටහන් තබන්නා තවත් යම ධූතයෙකි.

            ඔහුගේ ප්‍රධානතම කාර්ය වන්නේ කෙනෙකු මිය යාමට පළමුව කරණ ලද කුසල් හා අකුසල් ක්‍රියා නිවැරදිව , පිළිවෙලින් මුල මැද අග ගලපා සටහන් කිරීමයි . ඒ සදහා අවශ්‍ය දැනුම( work procedure ) ලබා දෙන්නේද යම රජුය.කිසියම් පුද්ගලයෙක්
ආයුෂ ඉවර වී හෝ විශේෂ හේතුවක් මත යම රජු විසින් ඔහුව අපාය වෙත ගෙන්වා ගත් විට යම රජු ඉදිරියේ පෙර තැබුණු සටහන් එකින් එක තබනු ලබයි .තවත් මතයක් නම් කෙනෙකු මිය යාමට ප්‍රථම සිටම පිං පව් පෙර කි පොතෙහි සටහන් වේ.

             යම රජු හැකි සෑම විටකම උත්සාහ කරන්නේ අපාය වෙත පැමිණෙන පුද්ගලයන් කෙසේ හෝ එයින් මුදවා හැරීමටයි. ඉඳින් ඔහු එම පුද්ගලයා හා සුහදව කතා බහේ යෙදෙයි , .හැකි සෑම විටම කර්මසටහන් පෙරළමින් ඔහු හෝ ඇය කර ඇති පුණ්‍ය කර්ම ගැන මෙනෙහි කරවයි .ඔහු අතින් වූ වැරදි දේ කෙරෙහි පාපොච්චාරණයක් කිරීමට අවස්ථාව ලබා දී, යම රජු එම පුද්ගලයාගේ සිත කියැවීමට පටන් ගනී.
ඉතා නිහතමානීව තම වරද ගැන පසු තැවිලි වන පුද්ගලයන් නිබඳවම යම රජුගේ ගව්රවයට පාත්‍ර වේ .ඔවුන් එම මොහොතේම පාතාල නිරයෙන් ආරක්ෂිතව සුදුසු තැනකට පිට කරණු හරි .බොහෝ විට එය යාමය නම් වූ දේව ශ්‍රීය ඇති වාසභූමිය වේ .

          එහෙත් ඒ අවස්ථාවේදී පවා බොරුවෙන් වංචා කිරීමට පෙළඹෙන පුද්ගලයන් ගැන කිසිදු අනුකම්පාවක් යම රජු නොදක්වයි .ඔහුගේ එක් ගිගුරමකින් වැරදි කරුගේ කන් බෙරය පැලී ලේ වහනය වීමට ගනී , එතැන් පටන් එම පුද්ගලයාට යම පල්ලන්ගෙන් බේරුමක් නැත , නිරයේ පහළටම ඇදගෙන යනු ලබයි .

             යම ධූතයන්ද යම ලොව අති බලගතු නිළධාරීන් පිරිසක්ය .කෙනෙකු මෙලොවින් චුත වී පරලොවට හෙවත් යමලොවට යාමට අවස්ථාව පැමිණි විට ඔහු කැඳවාගෙන යාමට එන්නේ මේ ධූතයන්ය.යම ධූතයන්ගේ පණිවිඩය දැනගත් බොහෝ දෙන මරණයට පළමු , ඒ පිළිබඳව යම් යම් හැඳින්වීම් කරන්නේ මේ අනුවය .යම ධූතයන් මෙලොවට පැමිණෙන්නේ තනිව නොව , ඔවුන්ගේ අතිශය භයංකර දඩ බල්ලන්ද කැටුවය .මෙම දඩ බල්ලන් යම ලොවදී සරමියා යනුවෙන් හැඳින්වේ , බොහෝ විට තම යම ධූත ස්වාමියාගේ අණට කීකරුව සොයා ආ පුද්ගලයා හඹා යයි. කට්ටි පනින පුද්ගලයෙකු පසු පස හඹා යෑමට මෙම දඩ බල්ලෙක්ට අණ ලැබුන විට එම පුද්ගලයාට කිසිම ගැලවුමක් නැත . මෙලෙස හඹා යන සරමියා බල්ලන්ව මුලින්ම දකින්නේ ගෘහස්ත බල්ලන්ය . එවිට ගෘහස්ත බල්ලන් යම් විශේෂිත ආකාරයකට බුරයි , එය මනුලොව ඇත්තන්ට ඇසෙන්නේ උඩු බිරලීමක් ලෙසිණි .

             නිවසක් අසල බල්ලෙකු නොනවත්වා උඩු බුරලීම යනු මරණ වරෙන්තුවක්ය යනුවෙන් බොහෝ දෙනා අදහයි .මෙම සරමියා බල්ලන් කොතරම් බලවත්ද යතොත් මරණයට බියෙන් පසු බසිනා ඕනෑම පුද්ගලයෙක් මොවුන් ගෙන යයි.එබැවින් කෙනෙකු රෝහලකදී මිය ගියද ඔහුගේ නිවස අසල බල්ලන් උඩු බිරලීම සාමාන්යෙන් සිදු වෙතැයි ජන වහරේ අදහසක් පවතී , මන්ද අදාළ පුද්ගලයා සමග සරමියා බල්ලන් එන තුරු යම ධූතයන් නිවස අසලට වී බලා සිටි යනුවෙන් පවතින විස්වාසයයි.පොල්කිච්චා , කණ කොකාද තවත් මෙවැනි සතුන් යැයි ඇතැමුන් කියයි , නමුත් ලිපියේ කතෘ නම් එයට එකඟ නැත . තවද පාතාල නිරයෙහි ආරක්ෂාව පිණිස කටයුතු කරන්නේද මෙම දඩ බල්ලන්මය , යම රජුගේ අණට හැර මෙලොව අන් කිසිවකට ඔවුන් මෙල්ල නැත .


             ලොව පළමු වරට මිය ගිය තැනැත්තා මුල්ම යම රජුයය .ඔහු මරණින් පසු යම ලොව ගොස් අනිකුත් අයවද එයින් ගලවා ගැනීමට නිරතුරු කටයුතු කරයි . පසුව මෙය තනතුරක් වශයෙන් දිගින් දිගටම පැවතෙමින් එයි.

             එහෙයින් යම ලොව මහත් අභාග්‍ය සම්පන්න එකක් නොව වාසනාවන්ත එකක් යැයි පැරැණියෝ විස්වාස කළහ . යම රජ අප්‍රමාණව මිනිසුන්ට සමාව දේ , ආදරය කරයි .

                යම රජුගේ රූපය අතිශය භයන්කරය .ඔහු ස්වභාවයෙන් තද කොළ පැහැතිය , එහෙත් රක්ත වර්ණ සිවියකින් සම ආවරණය වී පවතී . හිසෙහි ගිණි ගෙන දැවෙන රක්තවර්ණ මැණික් ඔටුන්නකි .ඇස් ඔහුට පිහිටා නොමැත , ඒ වෙනුවට ඇත්තේ ඇස් කුහරය තුළ ගිලිණු කාල වර්ණ මැණික් සඟලකි.ඒ මැණික් තුළින් ඔහු අන්‍යන්ගේ සිත් කියවයි , අනිකුත් දැනහැදීනීම් ලබයි. පාපිෂ්ඨයෙකුට එක එල්ලේ ඒ දෙස බැලීමට අපහසුය , තදින් අපහසුතාවයට පත් වේ. එක් අතකින් මළ පුඩුවක් සහිත රැහැනකි .මිය යාමට අවස්ථාව පැමිණියවුන් බලෙන් හෝ එම පුඩුවට අසුකරගනීම සඳහා එම රැහැන
ඉතා දුරට විහිදුවීමට හැකිය .අනික් අත හිස් ව පවතී .

                   වෛදික පුරාණයේ යමගේ උප්පත්ති කතාව දැක්වේ , ඒ අනුව ඔහුගේ දෙමාපියන් දෙවි වරුන්ය .තාවතිංස උපතක් ඇතැයි සැලකෙන විමස්වන් දෙවි ඔහුගේ පියාද , මව විශ්වකර්ම දෙවිගේ දුවක වූ සරනාවාය .මේ දෙපලගේ අනික් දියණිය නම්
යමිස්වන් වේ .ඇය යමගේ බලකොටුව ඉදිරිපස රැකවල් ලමින් මග රකියි .

              යම ලොව තුල එක් දිනක් යනු මනු ලොව වර්ෂ වලින් වසර 50 කි . තද බල ලෙස අකටයුතුකම් සිදු වෙමින් ගොස් මනු ලොව විනාශම වීමට යන බව දුටු විට පමණක්  යම රජු හට දල කයක් මවා ගනිමින් අවශ්‍යනම් ඔහුගේ චර පුරුෂයන් යම ධූතයන්ද , සරමියා නම් දඩ බල්ලන්ද ( මොවුන් හට සෙවිය නොහැක්කක් නැත, එදිනෙද ජීවිතය තුලදී තම සබැ නමින් ආමන්ත්‍රණය වීම් , කල කී සැබෑ ක්‍රියා පැවසීම් වැනි අද්දැකීම් ඇත්තන් මේ බව මතු දිනක " ඔව්මයි මටත් ඔහොම දෙයක් උනා " යනුවෙන්  සනාථ කරනු ඇත  ) කැටුව මනු ලොවට පැමිණිය හැකිය .එහෙත් එම කාල සීමාව යම ලොව කාලයෙන් දිනකින් තුනෙන් එකක් වැනි කාලයකට පමණය. නැතහොත් ඔහු මවා ගන්නා දල කයට පැවැත්මක් නැත .එසේ පැමිණියද ප්‍රධානතම බාධකය වන්නේ මේ කාල පරාස  නොගැලපීමය .ඔහු පැමිණෙන නිමේෂය තුල මනු ලොව වසර කීපයක් ගෙවී ඇත ,ඉතින් ඇතැම් දේ වසර 20 , 30 දක්වා වුවද ප්‍රමාද වීම සිදු වන්නේ මේ කාල පරාස නොගැලපීම මතය.

        මිය ගිය පුද්ගලයෙකුගේ ආත්මය , හෙවත් චුත වූ ප්‍රාණය යම රජු වෙත පැමිණ ( මනු ලොව වේලාවෙන් ) පැය 4 කුත් , විනාඩි 40 කාල සීමාවක් පැවතිය යුතුයි , එම කාලය ගත වන්නේ යම රජු ඉදිරියේ පැවැත්වෙන නඩු විබාගයටයි.( එහෙත් එය යම ලොව වේලාවෙන් නිමේෂයකි )

            කිසිම අවස්ථාවක කෙනෙකු මිය ගොස් එම කාලය ගත වන තුරු භූමිදානය නොකළ යුත්තේ එබැවිණි .කෙසේ වුවද පසු ගිය කාලයේ සිදු වූ දේවලුත් , සිදු නොවී ගිය දේවලුත් දෙස බැලු විට පෙනී යන්නේ යම රජු ඔහුගේ චර පුරුෂයන් යම ධූතයන්ද, සරමියා නම් දඩ බල්ලන්ද කැටුව  මනු ලොව පැමිණ සිටින බවකි!

තවත් වැදගත් ලිපියක් සයුරිගේ පහන් යායේ

මරණින් මතු ජිවිතය

නුවරුන් තනා ලූ උගුලේ වැටී , සඳ ගිරි හිසේ ලූ කිඳුරෙකුද මේ ප්‍රාණය යදින්නේ ? Love of goddess..

                ඔන්න එකමත් එක කාලෙක රුක් දේවතා වහන්සේ කෙනෙක් හිටියා.මෙයා හිටියේ ලස්සනම ලස්සන පුංචි කැලෑවක තියෙන සල් ගහක් වාසභවන කරගෙන. මෙහෙම කාලයක් ජීවත් වෙද්දී ඔන්න මෙයා දැක්කා දවසක් උදේ සල් ගහ පාමුළ තියෙනවා එක්තරා වැල් ජාතියක බීජයක් ..

                වැල් ජාතිය හරි භයානකයි..ඒ කියන්නේ මේ වැල හැදෙන්නේ මොකක් හරි ගහක කඳේ එතිලා ..ටික ටික වැල ලොකු වෙන්න වෙන්න මුළු ගහම වෙලා ගන්නවා ..මුළු ගහේම සාරය උරා ගන්නවා ..එහෙම කාලයක් තිස්සේ ටික ටික උරාගෙන යද්දී අර ගහට තව දරන්න බැරුව ගහ දුර්වල වෙනවා ..ගහ මැරෙන්න ගන්නවා..ගහ මැරෙන්න මැරෙන්න ගහෙන් එන සාරය අඩු වෙනකොට අර කපටි වැල කරන්නේ හෙමීට පොළොවට මුල් වලින් සම්බන්ද වෙන්න හදනවා..


                 ටික කාලෙකින් කරන්නේ ලොකු මුල් ජාලාවක් හදාගෙන වැල ශක්තිමත් වෙනවා. මේ කාලේ පුරාවටම ගහට ලැබෙන හැම දෙයක්ම ආහාරයට ගන්නේ මේ වැල ..ඉතින් ගහ එන්න එන්න මැරෙනවා , දිරනවා..

                 වැල එන්න එන්න ශක්තිමත් වෙනවා ..ඒ ලැබෙන ශක්තියෙන් කරන්නේ ගහ තදින් තෙරපනවා . බාගෙට දිරමින් ඉන්න ගහ පොඩි පට්ටම් කරන්න මේ වැලට මහා කාලයක් යන්නේ නැහැ...

මේය සිංහල අටුවාවේ එන කතාවක් ඇසුරෙන් නිර්මාණය කෙරුණකි ...

                  හරිද ? ඔන්න ඕකයි මේ වැලේ ස්වභාවය ..දැන් මේ ගහේ ඉන්න රුක් දේවතාවා මේ සම්පූර්ණ සිද්දියම දන්නවා..ඉතින් මෙයා හොදටම බය වෙනවා " මගෙත් බහින කළාව ලන් වෙලා නේද " කියලා ....

               රුක් දේවතාවුන් වහන්සේ කරන්නේ ඉක්මනට මේ ගැන එයාගේ හිත මිත්‍ර වෙන රුක් දෙවි වරුන්ට ගිහින් කියනවා..

" බලන්නකෝ අනේ මම ඉන්න වාසභවන පහල නපුරු වැල් ජාතියක ඇටයක් වැටිලනේ ..දැන් මම මොකද කරන්නේ " කියල අහනවා මිත්‍ර රුක් දෙවි කෙනෙක්ගෙන් ..


" ඔයා බය වෙන්න එපා අනේ ඔය ඇටේ පැළ වෙන එකක් නැහැ..මොකද මේ කැළේට වහින වැස්සකට ඕක ගහගෙන යාවි " කියල මිත්‍ර රුක් දෙවියා කියනවා...

දැන් මේ කතා බහ ඇහිලා අහල පහළ ඉන්න වෙනත් රුක් දෙවි වරු ටිකත් මෙතනට එනවා...



" මම නම් හිතන්නේ ඔය ඇටේ ලොකු හුළඟකට ගහගෙන යාවි "


" ඔව් සමහර විට දඩයක්කයෙක් එහෙ මෙහෙ යද්දී කකුලට පෑගිලා ඇටේ විනාශ වේවි "


" නැත්නම් වෙන සතෙක්ට පෑගිලා ඇටේ විනාශ වේවි "


" මේ කැළේ ලොකු මොණරු ඉන්නවනේ .අන්න උන් එකෙක් ඔය ඇටේ කාල දාවි "


" ඔව් ඒ නැතත් පණුවෝ හරි ගහලා දායි "


" ඕකට අනිවා කෙළ වෙනවා ඩෝ ..ඕන් බලහන්කො "


" ඔයා බය වෙන්න එපා මෙයා විශ්වාසයෙන් මූණ දෙන්න "


" සුබ වේවා රාජ සම්පත් ලැබේවා " ඔව් ඔව් ඌ තමයි...



" සමහර විට ඔය බීජය ඵල නොදරන්න පුළුවන් "



" මොනවා උනත් හිත වට්ට ගන්න එපා "


" ඇයි ලින්ක් එක දැම්මේ නැත්තේ ? "




" සෑහෙන්න අමෘතය පානය කරන්න ඕනේ ගැටළුවක් මිත්‍රයා "




" ඔබට හොඳටම විශ්වාසද ඒ ජාතියේම ඇටයක් කියල මිත්‍රයා ?.මොකද
හරියට දකිනකම් තීරණයකට එන්න අපහසුයි "




" මොකද කියන්නේ ලාබෙට කම්බෝජේ යන්න එනවද ? "


" Hey dont get upset ruki.. "


" පොඩ්ඩක් ඉන්න කලබල නොවී ..එන විදිහකට මූණ දෙමු .දැන් රෑට
වත් කාලද ඉන්නේ ? කෝ එන්න කෑම ටිකක් හරි කාල ඉන්න . "


" ලොකු ගංවතුරක් වගේ දේකින් ඔය බීජය විනාශ වේවි.."


" හ්ම්ම්ම්ම් "




" හයියු මෙයාටත් වෙන වැඩ "




" මම කිව්වා මම කිව්වා.මම ලාබෙට හොයල දීපු තැන ගත්ත
නම් ඕක වෙන්නේ නැහැ "




" ඕකට ලොකු පොසිටිව් වර්ගයේ අකුණක් ගහල බීජය කුඩේ කුඩු වේවි "






" ඔහොමම සිද්දියක් මම දන්න කෙනෙක්ටත් උනා "






              ඔය වගේ නානාප්‍රකාර උත්තර තමයි හම්බුණේ අනික් රුක් දෙවි දේවතාවුන් වහන්සේලාගෙන්.. ඒ අයත් කියන්නෙම කරදරයක් වෙන එකක් නැහැ කියල...මෙහෙම ටික දවසක් ගෙවුණා ..


                 ඔන්න දවසක් කැළේ පහුරු ගගා ගියපු මොණරෙක් මේ පැත්තට ආව..එයාගේ නියපොතු වලට පහුරු ගගා යද්දී මේ බීජය අහු උනා .නියපොතු පාරවල් වලට පොළොවේ කාණුව වගේ හැදුණ තැනකට මේ බීජය වැටුනා ..

                 ටික දවසකින් මේ අහල පහළ ගිය දඩයක්කාරයෙක්ගේ කකුලට මේ බීජය තිබ්බ තැන පෑගිලා හොඳට පස් වලට යට උනා...


                  වැහි කාලේත් ආව දන්නෙම නැතුව , ඒ එක්ක මෙන්න මේ බීජය පුංචි රිකිල්ලක් දැම්මා ..ටික ටික පුංචි රිකිල්ල රිකිලි දෙක උනා ..දෙක තුන උනා ..තණ කොළ අතරෙන් උඩට මතු උනා ...


                    මේක දැකපු රුක් දෙවි තුමාට හීන් දාඩිය දැම්මා ..යස අගේට වැල හැදීගෙන එන්න පටන් අරන් ..දැන් ඉතින් තව ටික දවසකින් සල් ගහ දිහාට වැල එන බව හොඳටම දැනෙන්න ගත්ත ..බොහොම දුකින් දුකට පත් උනා ...


තමන්ගේ මිත්‍රයන්ට මේ වෙච්චි කරදරය ගැන කිව්වා නැවත සැරයක්..


" නීන්ගල් අලෙයිත්ත ඉලක්කම් තවාරානද.................... ........ ............ .............. ............ .. "




                           මේ පාර නම් අදහසක් දක්වන්න වත් පිරිස නැහැ.තනියම දුකින් තමන්ගේ වාසභවනට වෙන විපත බලා ඉන්නවා ඇර වෙන කරන්න දෙයක් නැහැ දැන් ඉතුරු වෙලා ...ටික දවසකින් ලස්සනට මල් පිපි පිපි මුළු කැළේම එළිය කරපු ලස්සන සල් ගහ මැරෙන්න පටන් ගත්තා ..හයිය හත්තියට තිබුණ අතු දිරන්න පටන් ගත්තා .. වැලේ ශක්තිමත් මුල් වලින් මුළු ගහම වෙලා ගත්තා ..ගහ පොඩි පට්ටම් වෙලා යන්න පටන් ගත්තා ..

ටික දවසකින් දිරල දිරල හොඳටම දුර්වල වෙලා තිබුණ ගහ පොළොවට කඩාගෙන වැටුණා ...!

නුවරුන් තනා ලූ උගුලේ වැටී , සඳ ගිරි හිසේ ලූ කිඳුරෙකුද මේ ප්‍රාණය යදින්නේ ?

Memory and Humanity | සහෘදයෙකුගේ අවසන් සටහන.

හිතවත ,

        දැනට මාස කීපයකට පමණ පෙර සිට අප දිගින් දිගටම මෙලෙස මුණ ගැසුණා . මීට පෙර මෙතරම් ලඟින් අප දැන හැඳින නොසිටියත් , මේ හමුවීම් සමග අප බොහෝ ලන් වූවා .මා මෙලෙස පැමිණීමට හේතු වූයේ මා නික්ම යෑමට පෙර කල නොහැකිව තිබු , ඉතුරු කර යා යුතු  දෙයක් මා සතුව පැවති නිසයි . මුලින් මුලින් සිතට තදින් වද දුන් කාරණාවක් මත මෙවැන්නක් කල යුතුයැයි මට එදා සිටම වැටහුණා , ඒ මීට වසර 8 කට පමණ පෙර සිටයි. එදා සිට මා බොහෝ තැන් වල සටහන් තබා ඇත්තෙමි , ඒ සියල්ල එක් තැනකට ගැනීමේ අරමුණින් මාගේ මෙම අවසාන එකතුව සකස් කිරීමට සිත් වූ නමුත් , පසුව එවැන්නක් අනවශ්‍යයි හැඟෙන්නට වූ හෙයින් ඒ සියල්ල අත් හැර දැමූවා .


            ඉතා විශාල ලෙස දුරස්ථ භාවයක් ඇති දේ එක් කිරීම ඇතැමෙකු අපහසුතාවයට පත් වීමට හේතුවක් වන නිසා එසේ නොකරමි. ඒ ආකාරයෙන්  විසිරුණු සටහන් කෙදිනක හෝ අන් කෙනෙකු යා කරනු ඇත. එයින් එකිනෙක යා වන තැන් දැක ඔවුන් විසින්ම එහි ඵලද නෙලා ගනු ඇත... එයට මා අවශ්‍ය නොවනු ඇත , මාගේ සහෘදයන් ඒ කාර්ය ඔවුනොවුන් වෙනුවෙන් ඉටු කර ගනු ඇත .



           වසර ගණනක අද්දැකීම් එක් රැයකින් , දිනකින් , මසකින් ගොනු කල නොහැක. කෙටියෙන් පැවසිය හැකි බොහෝ දෑ  මේ වනවිටත් පවසා ඇත.එහෙත් ඒද කාලානුරූපව අනුන් ගැන  අනුන්ට ලියු දේ පමණි .මා ගැන මා පැවසු දේ කොහිද ?


               එම ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු සෙවීමේ අරමුණින් පටන් ගත් දෙයද , අද මෙලෙසව අනුන් වෙනුවෙන්ම ලිය වෙන්නේ ඇයි දැයි නොදනිමි . ඒ මා හට තව කාලය ඇති නිසාද ? මා මීටත් වඩා සිටිය යුතුද ? එසේ නම් මා වෙනුවෙන් වෙහෙසෙන්නේ කවදා සිටද ?


            අද වන විට පිළිතුරු තදිම්ම දැනී තිබේ. ඒ අනුව තීරණයක් / තීන්දුවක් ලැබී මේ සටහන තබමි . මෙතෙක් කල් අවසානය තෙක් සිටි ඔබට බොහෝ තුති.මේ සටහන නොදකින ඇත්තන්ද සිටි , කිසිදා නොදකින ඇත්තන්ද සිටි .ඔවුන් වෙනුවෙන් හැකි පමණ මා මේ බව දැනුම් දීමට උත්සාහ දරා ඇත . උත්සාහය මල්පල නොගැන්වීම මාගේ වරදක්ද ? මා පමණටත් වඩා උත්සාහ කර ඇති නිසා මෙවන් මොහොතක තව තවත් ඒ ගැන වෙහෙසීමට නොහැක .

        ඇතැම්හු ප්‍රෝඩාකාරී මායාවක් සමග අප වෙත පැමිණි ඇත්තෝහුය , ඇතැම්හු ඇත්තෙන්ම මානුෂීය ලෙන්ගතු කමින් පැමිණියවුන්ය. දෙපාර්ශවයටම මා එක සේ සලකා ඇත .එහෙත් අද මෙවැන්නකින් ඒ සියල්ලන්ම ඇමතීමට සිදු වීම අදද මට පෙහේළිකාවකි .



          මා ඉතා දිගු කාලයක සිට සටහන් තබා ඇති නිසා මෙවැන්නක් තැබීමද මට වෙහෙසක්ය , එහෙත් මෙලෙස මා සමු ගැනීමද සටහන් කළ බැවින් මට තව තවත් සිතීමට අන් දෙයක් නැත. සියල්ල පියවරෙන් පියවර අත් හරිමින් පැමිණි මා අද අවසන් සටහනද තබමින් 100% කින් නිදහස් වෙමි. මින් පසු මා අලුතින් සටහනක් තැබීමක් ගැන බලාපොරොත්තුවක් නොතබන්න.




                     එහෙත් මා නොමැතිව ටික දුරක් යාමට ඇවැසි යම් යම් දෑ කීපයක් ඔබේ සහයෝගයෙන් පසු ගිය කාලයේ එක් කර ගැනීමට හැකි වූවා. එනිසා ඒ සියල්ලෙහි අයිතිය ඔබට පවරමි . මා නැතිවද ඒවා ඔබේ මෙන් පරිහරණය කරන්න . එහි ඇති කරුණු මාගේ හැසිරීම් දන්නා අයවලුන් සමග විසදන්න .පෙර මෙන් ඔබට ඉඟි දීමට මා මතුවට සිටිනු නැත .


            මා සමග මෙම ගමන යාමට පැමිණිනි හෘදයාංගම මිතුරෙක් ඇත , මතු දිනක ඔහු තද බල අපහසුතාවයට පත් විය හැකි නිසා මා අදින් ඔහුවද නිදහස් කරන්නේ මෙසේ ඔබ සියල්ලන්ගෙන්ම සමු ගැනීම සටහන් කරමින් .



          තව තවත් දේ කීමට ඇති මුත් නොපවසමි , මන්ද පෙර මග ඒමට ඒවා බලා සිටි. නිළ සමු ගැනීම මෙයින් සටහන් කරමි! පෙර මෙන් ප්‍රති උත්තර දීමට මා නැති වුවද , අමනාප නොවන්න .ඔබේ අදහස් කෙදිනක හෝ මා දකීවි යැයි සිතා අදහස් පල කිරීමද කිරීමද කරන්න ..!පසු ගිය සටහන්ද හැකි පමණ කියවන්න, මෙය එකම ලිපියක විසිරුණු චේද පමණි .




ඔබේ අදහස් කෙදිනක හෝ මා දකීවි යැයි සිතා අදහස් පල කිරීමද කිරීමද කරන්න ,මන්ද අදහස් ලියා තැබුණු විට අන් අයටද ප්‍රයෝජනයක් විය හැකි නිසාවෙනි .
juste me prendre dans votre cœur, je vivrai pour toujours et avec les souvenirs. .............



M. Shermiya Fernandezqe
pas xx/x de route l'école
montage Lavinie
Sri Lanka



M.Shermiya Fernandezqe
pays de rêve
xx, rue de Rivoli-Saint-Honoré
xx008 Rennes

අහිංසක ආදර කතාවක්!සියල්ල හැර යාමට මත්තෙන් ( කැපකිරීම් , පරිත්‍යාගය සමග තව මෙව්වා ගොඩක් )

ෂෙරිල් යනු ඇත්තෙන්ම පිරිමි සිත් මත් කරවන රූපයකින් හෙබි වයස අවුරුදු
19 පමණ වන දගකාර යුවතියකි. මේ නිසාම ඇයට තම ආදරය පතා එන පෙම්වතුන් 
ගෙන් නම් අඩුවක් නොවිණි .නමුත් මේ සියල්ලන් පසෙකට කර ඇය ශාන්ගේ අත
ගත්තේ ඇත්තෙන්ම ශාන් යනු දක්ෂ, කඩිසර, නිර්භීත  ඇයගේම වයසේ පසුවු තරුණයෙක් නිසාය.

මෙහි ක්‍රියාත්මක වන ගීතය සමග ඔබට මෙම පෝස්ටුව කියවීමට හැකි නම් කෘතඥ වෙමි .

***************************

 

*****************************

දෙදෙනා අතර ඉතා නොබෝ කාලයකින්ම ආදරය දළු ලමින් වැඩිණි , ඒ හා සමානවම ශාන්
කල  කී ව්‍යාපාරද සාර්ථකත්වයේ ඉහලටම යමින් තිබිණි .ඔහු ව්‍යාපාරයේ අති දක්ෂයෙකි .
හරියටම ඉලක්කය බලා ප්‍රවිෂ්ඨ වී , ජය කිරුල අතැතිව ඉවත් වීම ඔහුගේ ක්‍රමයයි .


එම ක්‍රමය ෂේරිල්ද වටහාගෙන තිබිණි ,එසේම තමාද ඔහුගේ එක් ජයග්‍රහණයක් වූ බව ඈ
හොදාකාරවම දැන සිටියාය.


වසර දෙකකට පසු ඔවුන් විවාහ ජීවිතයට වැද අඹු සැමියන් සේ තමන්ගේම කැදැල්ල්ලක පදිංචියට
ගියේය.මේ වන  විට මොවුන්ට මුදල් අතින් අගහිගයක් නොවුයේ දෙදෙනාගේම සහයෝගයෙන්
ව්‍යාපාර කටයුතු කරගෙන යාමයි. ශාන්ගේ වෙහෙසකර දිවියට ඇය විටක යෙහෙළියක් වීමටත් ,
විඩාවට සිත් තැවුලට පත් වන විට මවක මෙන් ආලය පිදීමටත් ෂෙරිල් කිසි විටක මැළි නොවීය .
විටෙක මහා ප්‍රතාපයෙකු මෙන් අන්‍යන්ට විධාන පනවන ඔහු තුල ජීවත් වන හුරතල්
අහිංසකයා ඈ හොදින් පිළිගත්තේය, ලැමට තුරුලුව නිදනට හැරියේය .



මෙලෙස  කාලය කෙමෙන් කෙමෙන් ඇදී ගියේ අඳුරු යුගයකටය .ශාන් පාවාදීමකට හසු විය.
ඒ වන විටත් ඔහුට ගැලවෙන්නට බැරි ලෙස ඔහුගේ හයිය අහවර වී ගියේය .ව්‍යාපාරයෙන්
ව්‍යාපාරය ඔහු නවතමින් ,ඉවත් වෙමින් බර සැහැල්ලු කර හැරියේය ..එහෙත් එයද ප්‍රමාණවත්
නොවීය .අවසන  කෑම බීම වත් සපයා ගැනීම මොවුනට ප්‍රශ්නයක් වන මට්ටමට ශාන් ඇදවැටිණි .


පෙර තම අති සුකොපබෝගී ජීප් රථයෙන් නිවසට පැමිණෙන විට කිරිල්ළියක මෙන් මිදුලට
දිව ආ තමා මුළු ලොවටත් වඩා
ආදරය කල ඒ සුන්දර කිරිල්ලිය,


අද කුසට අහරක් නැතිව සුදු මැළි වූ මුහුණින් යුතුව

" පරිස්සමෙන් ගිහින් එන්න රත්තරන් "

යනුවෙන් ශාන් නිවසින් පිටවන විට කියූ අයුරු ඔහුට තබන පා  පියවරක් පියවරක් ගානේ
 සිහියට නැගෙන්නට විය .


මේ වන විට ශාන් ගේ මිතුරෙකු වූ  විසල්  තම මිතුරා පත්ව ඇති තත්වය වටහා ගෙන සිටියේය .
ඔහු හැකි පමණ ශාන් මේ සිත් තැවුලෙන් මිදවීමට කටයුතු කළේය . මුදල් අත මාරු පවා සිදු විය .
ඒ මුදලින්

 තම කිරිල්ලියගේ කුස පිරවීම ඇර අන් යමක් ශාන් නොකළේය .



මිතුරා නිවසටද  පැමිණ කරුණු වටහා දෙයි , ෂේරිල්ද ඔහු හා එක්ව ශාන්ගේ හිත සැනසවීමට නොයෙක්
දේ පෙළගස්වයි .


**නමුත් සිදුව ඇති සියල්ල දන්නේ ඔහු පමණි **



ඔහු ඇත්තෙන්ම වැටී අවසානය .කල හැකි කිසිවක් ඔහුට හිතා ගත නොහැකි ලෙස වැටී අවසානය.
ෂෙරිල් ඉදිරියේ ඔහු තව තවත් අසරණ වෙයි.



" මගේ ෂෙරිල් කෙල්ල එයාගේ කඳුළු හංගන් පපුවෙන් වැලපෙනවා " ඇස් පියා ගන්නා සෑම විටම
 තදින්ම ඔහුට වද දෙන්නට වන්නේ මෙයයි ..



පෙර දිනක තම මිතුරා නොවන්නට ඇයට උපන් දිනට පුංචි ගවුම් කෑල්ලක් හෝ දීමට නොහැකිව
යනවා නොවෙදෝයි දැනෙන විට ,

තම පපුව මත ඒ වන විටත්  පුංචි දෝණියක මෙන් බඩගින්නේ නිදන ඇයව දකින විට,

කඳුළු පිරුණු නෙතින් යුතුව තුරුළු කර ගනු විනා ඔහුට වෙන කල හැකි යමක් නැති බව දැනෙන විට ,


මේ අහිංසකයාට තවත් ඉහිලුම් නොදෙන්නේය ..

" මගේ පැටියෝ මට සමාවෙන්න " යැයි හඩමින් ඔහු මුළු රෑම එදා  ශේරිල්ගේ ඇකයෙහි හිස තබා
 ඉකි බින්දේය ..


ආදරයෙන් මුසපත්ව , දගකාර යව්වනයෙන් යුතුව ගෙවූ අනේක රාත්‍රීන් හි, සිහිනෙකින් හෝ
 නොපැතූ දෙයක් අද ඔවුන්ගේ රාත්‍රිය වෙළා  අවසානය.....


ඇයටද මේ ලෙස හඬන තම සිඟිත්තා දකින විට තව තවත් වාවා ගත නොහැක.දිගු කාලයක්
තිස්සේ ඉහිලු බර





මේ ලෙස ඔවුන්ගේ රැය පහන් කළේය...